Hotspots van natuur en voedsel

Voedselbossen winnen rap aan populariteit. John Vermeer van de Brabantse Milieufederatie (BMF) weet wel waarom: “Het is gewoon een prachtig concept voor vernieuwing van de landbouw.” Tegelijkertijd zijn er ook uitdagingen. De BMF probeert ze te slechten.

Voedselbossen zijn zo mooi omdat je er heel veel functies in kunt combineren, vindt Vermeer. Voedselbossen zijn bossen waaruit je voedsel kunt oogsten. De verschillende planten groeien in 7 tot 9 lagen: van noten- en fruitbomen helemaal bovenin tot kruiden en knollen in de onderste regionen. Mest en bestrijdingsmiddelen zijn uit den boze. In plaats daarvan laat je de natuur zoveel mogelijk het werk doen.

“Je ziet soorten als de hazelworm, zwarte zwaan en roofvogels terugkomen”

Divers voedsel, diverse natuur

Uit een voedselbos kun je heel veel verschillende soorten voedsel halen: noten, vruchten, kruiden, knollen. Als extra bonuspunt knapt de natuur er ook van op. “De meeste biodiversiteit vind je altijd op de overgang van de ene soort natuur in de andere. En door al die lagen heeft een voedselbos heel veel van die overgangen. Je ziet dan soorten terugkomen als de hazelworm, zwarte zwaan en roofvogels.”

En ook de bodem van een voedselbos is veel rijker en gezonder dan die van gangbare landbouwgronden. Een voedselbos is daardoor een natuurlijk systeem waarin planten goed groeien, dieren zich thuis voelen, en dat bovendien CO2 en water vasthoudt.

“Uiteindelijk kun je uit een voedselbos veel oogsten, maar de voorinvestering maakt het lastig.”

Voedselbossen voor iedereen

Steeds meer mensen zien de meerwaarde van voedselbossen en gaan ermee experimenteren. Grond blijkt dan ook verrassend genoeg geen probleem, ziet Vermeer. “Je hebt boeren die gedeeltelijk om willen schakelen, of daartoe worden aangespoord door hun kinderen. Maar ook terreinbeheerders als Brabants Landschap en Natuurmonumenten kunnen ermee aan de slag. Of landgoedeigenaren, die natuur willen behouden maar ook op zoek zijn naar nieuwe verdienmodellen voor hun landgoed.”

Bosbessen, Pixabay.com

Bosbessen, bron: Pixabay.com

Opstartfase is lastig

Dat verdienmodel zit ‘m in de combinatie met recreatie en beleving: je kunt mensen in een voedselbos hun eigen fruit laten plukken, kinderen laten zien waar hun eten vandaan komt.

Maar aan de andere kant maakt het financiële plaatje de aanleg van voedselbossen ook tot een uitdaging. “De voorinvestering is groot. Je moet ontwerpen, aanplanten en dan komen de opbrengsten geleidelijk na een aantal jaar. Uiteindelijk kun je uit een voedselbos wel veel oogsten. Je werkt in drie dimensies: door in de hoogte te werken wordt alle licht en ruimte benut. En het oogstseizoen duurt lang, dat loopt van februari tot in november. Het is een serieuze vorm van landbouw. Maar die voorinvestering maakt het lastig.”

Kennis uitwisselen

“Eigenlijk moet er gewoon meer onderzoek worden gedaan, zodat we beter weten wat een voedselbos oplevert,” vindt Vermeer. “En er moeten meer commerciële voedselbossen komen. Daarom willen we een community bouwen van mensen die echt aan de slag willen en zoveel mogelijk kennis uitwisselen.”

Meer weten?

john-vermeer-bewerktNeem contact op met John: john.vermeer@brabantsemilieufederatie.nl en 06-12579879

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.